Persoonlijke noot

Hoi hallo. Deze keer een persoonlijke noot van mij.

Weekendje weg

Zoals je misschien wel hebt gezien op mijn socials afgelopen vrijdag, ik ben met mijn man en kind een weekendje weg geweest. Heerlijk kunnen genieten van mijn mannen. We hebben heel veel gezien, daar gaat deze blog dan juist weer niet over.

Opvoeding

De laatste tijd heb ik er wel eens last van dat opvoeden best lastig, soms zelfs moeilijk kan zijn. En we mogen echt niet klagen hoor. We hebben een heel makkelijk kind. Maar soms hè! Pfffffff, soms kan hij het (vooral voor mij) zo moeilijk maken dat opvoeden. Ik weet dat ik geen perfecte moeder ben. Dat probeer ik ook helemaal niet te zijn, maar soms twijfel ik toch wel aan mijn eigen opvoedkunsten.

Gevoelig

Onze zoon is een gevoelig kind. (hoewel daar natuurlijk de meningen over verschillen. Ik ben er van overtuigd dat hij echt wel gevoelig is) Daardoor heeft hij vaak meer uitleg nodig dan lief is. Hij wil het echt snappen en weten waarom hij iets niet mag of juist wel mag of iets niet goed doet etc. Nu leg ik hem met liefde uit waarom iets wel of niet kan/mag/hoort, maar de laatste tijd levert dit steeds weer een discussie op.

Discussies

Na ongeveer elke uitleg van mij komt er een weerwoord van meneertje. Waardoor ik automatisch in de ‘verdediging’ schiet. Ik noem het maar even verdediging, ik weet geen beter woord. Maar ik ben zijn moeder en al 46, hij is mijn kind en pas 7. Dus wie weet het nou eigenlijk beter. En uiteraard heeft hij echt wel eens een punt. Dat zeg ik hem dan ook, dat hij nu wel eens gelijk kan hebben. Dan reageert hij overdreven blij en maakt bij wijze van spreken een lange neus naar mij. Soms kan ik dit aan, soms totaal niet. Hey, ik ben ook maar een mens!

Pas 7 of al 7

Dat is ook zoiets. Die leeftijd……… Wat moet je daar nou mee. In sommige gevallen is hij toch echt ‘pas’ 7. Maar in andere gevallen is hij echt ‘al’ 7. En dat moet ik heel bewust gebruiken als ik dat tegen hem zeg. Want hij vindt natuurlijk dat hij AL 7 is. Maar gelukkig staat hij wel open voor mijn uitleg, meestal snapt hij het ook wel als ik een ander voorbeeld er bij haal. Maar wat kan deze leeftijd lastig zijn zeg. Het lijkt wel of dit zo’n midden leeftijd is. Te groot voor de kleintjes, maar nog te klein voor de groten. Heel ingewikkeld……..

Weekend

In het weekend kwam nog maar eens weer pijnlijk naar voren dat onze lieftallige zoon weinig hoeft te doen. En ja, ik ben daar ook zeker schuldig aan! Maar hoe irritant is het als ik hem om een klusje vraag en het duurt enkele minuten wat ik in 1 minuut kan doen. En dan ga je dus een weekendje weg en zit meneertje heerlijk op de bank. Wat zeg ik, meneertje ligt heerlijk op de bank. En uiteraard, hij mag ook uitrusten in zo’n weekend. Maar IK heb ook weekend! Ik ben ook even lekker van huis.

Verandering?

Dus nu weer thuis en gaat er iets veranderen? Laat ik het zo stellen: er moet wel iets veranderen, zo kan hij zelf heel goed zijn bord/beker etc opruimen. Zelf zijn brood smeren bijvoorbeeld. Zelf wat te drinken inschenken als hij wat wil drinken. En ik moet hem dan die tijd ook gunnen, hoeveel minuten het ook kost.                                                                                                                                                                   (voor sommige dingen moeten we hier in huis even iets aanpassen, hij kan nog niet bij al het servies)       Lachende Jerry (tom&jerry)

En het is ook niet zo dat hij helemaal niets doet hoor. Het is ook zeker wel een schatje. Maar in zo’n weekendje in een andere omgeving wordt het allemaal weer even helemaal duidelijk hoe en wat. Zoonlief weet ons ook heel goed te bespelen, weet heel slim met ons om te gaan. Zo heeft hij toevallig precies zin in drinken als een van ons in de keuken staat. Tja, daar kan je dan ook heel handig gebruik van maken. En we hebben maar één telg, dus zoveel extra werk is het ook niet. Het is er langzaam/automatisch ingeslopen. Maar heel soms komt het bovendrijven bij mij en doet het iets met me. Zoals afgelopen weekend dus even. Het is niet zo dat ik boos word dan ofzo. Maar ik vraag wel even op een sarcastische toon of het goed gaat daar op de bank.

Buiten de deur

Maar ik moet ook echt even vertellen natuurlijk hoe goed hij het doet als we buiten de deur gaan. Kijk in zo’n huisje zijn we ook thuis. Maar eenmaal buiten onze deur dan is het best een voorbeeldige jongen. Hij gedraagt zich super. Daar zijn we ook echt heel trots op. Dat zit in hem, daar hebben we niets voor hoeven doen.

Veiligheid

Is het niet zo dat als je kind zich ‘vervelend’ gedraagt bij jou dat hij zich veilig voelt? Laat hem dan maar fijn ‘vervelend’ zijn bij mij. Want als hij thuis, bij zijn moeder niet veilig kan zijn waar kan dit dan wel!? En ja, je leest het goed: thuis, bij zijn moeder. Bij zijn vader is hij namelijk veel minder vervelend. Fijn voor papa, heeft er tenminste nog iemand een goede bui.Een knipoog en een lachende mond

Altijd wat…..

Maar gelukkig is er overal wel wat. We zijn allemaal mensen en niemand kan perfect zijn. Hoewel ik natuurlijk wel de perfecte kindercoach ben. Want het kind komt altijd voor alles! En tegelijkertijd is dat dus in mijn persoonlijke situatie mijn valkuil. Alles voor mijn kind, zodat hij zich optimaal kan ontwikkelen en zich de gelukkigste op aarde voelt. Dus ik doe het klusje wel voor hem, kan hij nog even afmaken waar hij mee bezig is en het scheelt mij net die paar minuten.

En zo is de blog weer rond. Fijn dat je weer kwam lezen. Tot de volgende WAKAYAJA blog.

Je weet: wil je dat ik het ergens over ga hebben? Stel het maar voor!                                                           Wil je me een vraag stellen? Neem contact met me op, schroom niet. Ik neem echt de tijd voor je.

Handje dat lijkt te zwaaien

Facebook Comments

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.