Eerste blog?

Eerste blog of gewoon een verhaaltje?

Als startende kindercoach komen er een heleboel vragen op mijn pad. Maar daar kom ik in mijn volgende blog op terug.

In december heb ik mijn opleiding psychomotorisch kindercoach afgerond.

Blog schrijven?

Ik zit er aan te denken om een blog te beginnen. Maarja, wat schrijf ik wel en niet op. Wat wil jij als lezer wel en niet lezen. Dus ik ga gewoon maar beginnen en we zien wel waar het schip strand. Eens kijken of dit een vervolg gaat krijgen.

Invalleerkracht

Na ruim 13 jaar in het onderwijs te hebben gewerkt maakte ik een uitstapje, het liep niet meer zo fijn op mijn werkplek. Na zo’n beetje 2 jaar schoonmaakwerk begon ik het lesgeven toch wel weer te missen. Ik ging dus op internet rondneuzen en op zoek naar vacatures. Maar ik zat nog niet zo zelfverzekerd in mijn vel dus solliciteren had geen zin. Tot ik de website van Pio personeel (Transvita) tegenkwam. Door deze organisatie kon ik weer het werk doen waar ik zo van hou. Lesgeven op een basisschool, als invalleerkracht. En dan ook echt vooral bezig zijn met het gebeuren in de klas, het punt waar ik altijd zo sterk in ben geweest.

En ben je er nog? Lees nog even verder……

Een kind helpen

Door het invallen wilde ik stiekem nog meer dan alleen bezig zijn met een klas vol leerlingen. Ik wilde juist die ene leerling helpen waarbij het even niet lukt. En dan maakte het me echt niet uit wat niet lukte. De drukte in de klas, een rekensom, het stilzitten, noem maar op. Dus ik ging nadenken hoe/wat ik kon gaan doen. Het werd kindercoach. Nu nog een gerichte opleiding zoeken die bij me zou passen en die betaalbaar was. Want als invalleerkracht heb je geen vast inkomen, dus het is de ene maand makkelijker rondkomen dan een volgende maand (ook al helpt manlief uiteraard).

Welke opleiding?

Ik kwam na een flinke zoektocht op de site van opleiding psychomotorisch kindercoach.┬áMijn keuze was al op een andere opleiding gevallen, maar ik twijfelde nog wel. Deze studie was een thuisstudie en ik kon me niet voorstellen dat ik het coachen zou leren door een thuisstudie met alleen maar theorie. Maar de kosten en de tijdsinvestering lonkten wel voor die studie. Dus nog maar eens lezen en nadenken en thuis overleggen. En wat ben ik blij dat ik werkdagen in heb geleverd om aan mijn studie te kunnen. De studie psychomotorisch kindercoach dus. Vier maanden 2x een dag op en neer naar Katwijk. Ik heb vanaf de eerste dag genoten! Wat een energie kreeg ik van de opleiding en mijn ‘juf’.

Vol energie

En dus in december mijn diploma behaald. Heel blij en vol energie kon ik aan de slag voor mijn eigen praktijk. De laatste maand van de opleiding had ik al een naam bedacht, Wakayaja. Nee, dit was zeker niet de eerste en enige naam die voorbij is gekomen. Toen ik deze naam bedacht had kreeg ik wel het gevoel dat dit een blijvertje kon zijn. En zo geschiedde; Wakayaja is het geworden en lekker geknutseld aan een logo waar ik helemaal vrolijk van word.

En weet je wat zo grappig is nu op dit moment? Ik zie onder in mijn scherm dat ik al op de 500+ woorden zit. Wie had dat gedacht. Gewoon mijn gedachten/leven opschrijven en de woorden komen vanzelf.

Vandaag zal ik je niet verder vermoeien met mijn geklets. Hoewel ik het wel leuk vind om zo te schrijven. Zou ook nog wel even door kunnen gaan, maar zoonlief wil ook nog aandacht op zijn laatste vakantiedag. Woensdag zal ik in mijn blog schrijven over hoe ik de eerste weken als kindercoach heb mogen beleven.

Tips

En schroom niet: als je een tip hebt voor me hoor ik het graag.

Ik ga uitzoeken hoe ik een tweede blog op mijn site kan zetten. Zonder dat ik verder hoef te gaan bij deze blog, want dat wordt een beetje lastig volgen dan.

Facebook Comments

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.